Σηψαιμία: Τα στοιχεία αποκαλύπτουν κρυμμένους υποτύπους

Σηψαιμία: Τα στοιχεία αποκαλύπτουν κρυμμένους υποτύπους

Θάνος Ξυδόπουλος

Όπως η καρκίνος, έτσι και η σηψαιμία δεν είναι μία κατάσταση, αλλά πολλές, που θα μπορούσαν να επωφεληθούν από διαφορετικές θεραπείες. Τα ευρήματα, που ανακοινώθηκαν στο περιοδικό JAMA θα μπορούσαν να εξηγήσουν γιατί αρκετές κλινικές δοκιμές για θεραπείες που αφορούν τη σήψη, τον Νο 1 δολοφόνο των νοσηλευθέντων ασθενών, απέτυχαν.

Η σήψη είναι μια απειλητική για τη ζωή κατάσταση που προκύπτει όταν η αντίδραση του οργανισμού σε μια μόλυνση βλάπτει τους δικούς του ιστούς και όργανα.

"Για πάνω από μια δεκαετία, δεν έχουν υπάρξει σημαντικές ανακαλύψεις στη θεραπεία της σήψης. Οι μεγαλύτερες βελτιώσεις που έχουμε δει περιλαμβάνουν την επιβολή πρωτόκολλων ενός 'μεγέθους' για όλους για άμεση θεραπεία", δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας Christopher Seymour, αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Κλινικής Φροντίδας του Πανεπιστημίου του Πίτσμπουργκ.

Ο Seymour και η ομάδα του χρησιμοποίησαν αλγόριθμους υπολογιστών για την ανάλυση 29 κλινικών μεταβλητών που βρέθηκαν στα ηλεκτρονικά αρχεία υγείας περισσότερων από 20.000 ασθενών οι οποίοι είχαν  σήψη εντός 6 ωρών από την άφιξη στο νοσοκομείο από το 2010 έως το 2012. Στη συνέχεια, η ερευνητική ομάδα μελέτησε τα ηλεκτρονικά αρχεία υγείας άλλων 43.000 ασθενών με σήψη από το 2013 έως το 2014.

Ο αλγόριθμος διέκρινε τους ασθενείς σε τέσσερις διαφορετικούς τύπους σήψης, που περιγράφονται ως:

  • Άλφα: ο πλέον συνηθισμένος τύπος (33%), ασθενείς με τα λιγότερα μη φυσιολογικά αποτελέσματα εργαστηριακών εξετάσεων, λιγότερη δυσλειτουργία οργάνων και χαμηλότερο ποσοστό θνησιμότητας στο νοσοκομείο (2%).
  • Βήτα: ηλικιωμένοι ασθενείς, που περιλαμβάνουν το 27%, με χρόνιες ασθένειες και νεφρική δυσλειτουργία.
  • Γάμμα: παρόμοια συχνότητα με τον βήτα τύπο, αλλά με αυξημένα μέτρα φλεγμονής και κυρίως πνευμονική δυσλειτουργία.
  • Δέλτα: ο λιγότερο συνηθισμένος (13%) τύπος, αλλά ο πιο θανατηφόρος, συχνά με ηπατική δυσλειτουργία και σοκ και το υψηλότερο ποσοστό θνησιμότητας στο νοσοκομείο (32%).

Ο Seymour και η ομάδα του εφάρμοσαν τα ευρήματά τους σε αρκετές πρόσφατα ολοκληρωμένες διεθνείς κλινικές δοκιμές που εξέτασαν διάφορες υποσχόμενες θεραπείες για σηψαιμία. Όταν οι συμμετέχοντες σε δοκιμή ταξινομήθηκαν με τους τέσσερις τύπους σήψης, ορισμένες δοκιμές δεν ήταν αποτυχίες.

Τελευταία ενημέρωση: Δευτέρα, 20 Μαΐου 2019, 15:05