Call of Duty: Modern Warfare 2 Campaign Remastered - Review: Γιατί άργησε;

Πρώτη καταχώρηση: Δευτέρα, 6 Απριλίου 2020, 18:35
Call of Duty: Modern Warfare 2 Campaign Remastered - Review: Γιατί άργησε;


Του Παύλου Κρούστη


Πληροφορίες‌


Τίτλος:‌ ‌‌Call of Duty: Modern Warfare 2 Campaign Remastered
Διαθέσιμο‌ ‌σε:‌ PlayStation 4, Xbox One, PC
Δοκιμάστηκε‌ ‌σε:‌ PlayStation 4 ‌Pro
Εταιρεία‌ ‌Ανάπτυξης:‌ Beenox (Remaster) / Infinity Ward (Original)
Εκδότρια‌ ‌Εταιρεία:‌ Activision
Είδος:‌ First-Person Shooter
Ηλικίες:‌ ‌‌18+‌ ‌
Ημ/νία‌ ‌Κυκλοφορίας:‌ 31 Μαρτίου 2020 (PS4) / 30 Απριλίου 2020 (Xbox One / PC)
 



Δεν είναι δύσκολο να αντιληφθεί κανείς την ανάγκη της Activision να προσφέρει μια «υπο-σειρά» ενός εκ των μεγαλυτέρων franchises στη βιομηχανία, σε σύγχρονη μορφή και μάλιστα όχι με απλό ρετουσάρισμα, όπως συνηθίσαμε να βλέπουμε στην παρούσα γενιά, αλλά με μια δόση περιποίησης επιπλέον. Το Call of Duty Modern Warfare 2 Campaign Remastered όμως άργησε περίπου 3 χρόνια…
 


 

Η διαδικασία τεχνικού εκμοντερνισμού του Call of Duty 4: Modern Warfare του 2007 ήρθε το 2016 με το Call of Duty: Modern Warfare Remastered. Όπως είχαμε δηλώσει πριν 4 χρόνια, ήταν το καλύτερο παιχνίδι της σειράς στη βέλτιστη μορφή του. Κι ενώ η Activision το είχε προσφέρει αποκλειστικά για έναν χρόνο πακέτο με το «βασικό» CoD της χρονιάς, που ήταν τότε το Infinity Warfare, γιατί δεν πίστευε τόσο στο νέο προϊόν της, το επιχείρημα κρίθηκε επιτυχημένο. Με λίγα λόγια, δεν ήταν σωστή κίνηση για τους οπαδούς, αλλά το αποτέλεσμα κατέληξε να είναι άκρως ικανοποιητικό.
 

Από τότε, κυκλοφορούσαν φήμες, που ήθελαν την Activision να κυκλοφορεί σε αντίστοιχη μορφή ολόκληρη την επιτυχημένη τριλογία Modern Warfare, η οποία έσπασε ταμεία στην προηγούμενη γενιά. Κι όμως, κάτι τέτοιο δεν ήρθε άμεσα. Έπρεπε να περάσουν 4 χρόνια και παράλληλα να αλλάξουν τα δεδομένα. Η εταιρεία ξεκίνησε να πιστεύει ξανά στο Modern Warfare, άφησε στο πλάι το… «μελλοντικό» θέμα και κινήθηκε και πάλι σε σύγχρονα περιβάλλοντα, επαναφέροντας τον Captain Price και την παρέα του, με το Call of Duty: Modern Warfare του 2019. Το συγκεκριμένο παιχνίδι, εκτός του ότι μας έδειξε ότι δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στην διαδικασία «βάφτισης» των τίτλων τους, αποτέλεσε όχι μόνο τεράστια εμπορική επιτυχία, αλλά και επιτέλους άξια συνέχεια του ονόματος ”Modern Warfare”. Δεν θα σποϊλάρουμε τίποτα για όσους δεν έχουν παίξει το campaign του, απλά θα πούμε ότι υπάρχει σύνδεση με την πρωτύτερη τριλογία και, συνεπώς, είναι αναπόσπαστο κομμάτι της σειράς.
 

Κάτι έλειπε όμως. Είχαν περάσει ήδη 3 χρόνια από το προηγούμενο remaster και δεν είχαμε δει το MW2. Εντωμεταξύ, το MW του 2019 έφερε καινούργια μηχανή γραφικών και μας έριξε τα σαγόνια, δίνοντας μια γεύση από next gen. Φτάνουμε αισίως στο 2020 και βλέπουμε την Activision για μία ακόμη φορά με μια αψυχολόγητη ενέργεια να κυκλοφορεί απευθείας το Modern Warfare 2 του 2009 σε remaster. Ένα από τα πιο εμπορικά παιχνίδια των τελευταίων 20 ετών σε ανανεωμένη μορφή, έτσι, χωρίς προλόγους, προώθηση και φανφάρες. Επιτέλους, θα σκεφτεί κανείς, μακάρι να έχουν πάει όλα τόσο καλά όσο στο παιχνίδι του 2016. Κι εδώ ερχόμαστε να απογοητευτούμε κάπως όλοι μαζί.
 





Το Call of Duty: Modern Warfare 2 Campaign Remastered συνεχίζει παραδειγματικά τις κακές επιλογές στα ονόματα, με την εταιρεία να μην παίρνει μυρωδιά ότι το προϊόν της πλήττεται από κάτι τέτοιο. Αντ’ αυτού επιλέγει να μας πληροφορήσει μέσω του τίτλου του παιχνιδιού ότι αυτήν τη φορά δεν υπάρχει τίποτα άλλο από περιεχόμενο, πέρα από το Campaign. Κι αυτό είναι πολύ κακό. Ένα από τα πιο διάσημα multiplayer παιχνίδια όλων των εποχών με μερικές από τις πιο κλασικές πίστες στον κόσμο των FPS δυστυχώς δεν επανέρχεται με το remaster, ενώ τα εκπληκτικά Co-Op missions, με το όνομα “Spec Ops” επίσης απουσιάζουν. Με λίγα λόγια, απουσιάζουν τα 2/3 του παιχνιδιού του 2009. Μα γι’ αυτό η εταιρεία, θα πει κανείς, δεν το πουλά πάλι στα 40 ευρώ (όπως έκανε το 2016), αλλά στα 25. Και ερχόμαστε να κάνουμε το καίριο ερώτημα: αξίζει το remaster του campaign του CoD MW 2 στο 62,5% της τιμής που είχε το remaster του CoD 4: MW για να προσφέρει μόλις το 1/3 του αρχικού MW2; Ίσως δεν πρέπει να το πιάσουμε τόσο μαθηματικά και απόλυτα, αλλά σίγουρα δεν ξεκινάμε καλά. Ίσως μας μαγέψει το ίδιο το campaign και τα ξεχάσουμε όλα αυτά.


Να θυμίσουμε ότι η ίδια η Activision ξεκίνησε έναν αγώνα κατά των δικών της ιδανικών, αφήνοντας απ’ έξω οποιουδήποτε είδους campaign από το Black Ops 4 του 2018. Έως τότε η προώθηση της σειράς Call of Duty βασιζόταν στην παροχή τόσο ποιοτικού (τουλάχιστον από άποψη budget) single player περιεχομένου, όσο και συνεργατικού παιχνιδιού, αλλά και ανταγωνιστικού. Τα τρία αυτά κομμάτια ήταν η συνταγή των παιχνιδιών Call of Duty από τα πρώτα Modern Warfare και συγκεκριμένα από το 2 και έπειτα. Το να μας έρθει το remaster του 2 χωρίς αυτά, σίγουρα δεν μπορεί να το δει κάποιος θετικά, όσο κι αν προσπάθησε η Activision να αμυνθεί με την ονομασία του remaster. Δίνει αυτόματα μικρότερη αξία στο προϊόν της. Κάτι άλλαξε στο Modern Warfare του 2019 και ολόκληρη η βιομηχανία μαζί με την Activision είδαν ότι υπάρχει σαφώς κοινό που αποζητά και τα campaigns. Δυστυχώς, στην πορεία τεμάχισαν το MW 2 και έφεραν μόνο αυτό το κομμάτι του.
 

Τουλάχιστον ήρθε, έστω και τεμαχισμένο, έστω και καθυστερημένο, να συμπληρώσει την ιστορία με μοντέρνο τεχνικό περιβάλλον, διατηρώντας ακόμα και 11 χρόνια μετά τις εκπληκτικές σκηνές δράσης που έμειναν χαραγμένες στις μνήμες των fans και να δώσουν ακόμα περισσότερη δράση με τον Captain Price και τον Soap MacTavish, δυο από τους πλέον θρυλικούς action ήρωες της βιομηχανίας. Το Modern Warfare 2 έχει χαραχτεί στη μνήμη μας ως ένα επιτυχημένο sequel, όχι από την άποψη ότι κατάφερε να ξεπεράσει τον προκάτοχό του, αλλά κυρίως γιατί έφερε εξίσου (ή και περισσότερο) αξιομνημόνευτες στιγμές και ακόμα πιο over-the-top δράση. Ίσως δεν ήταν το ίδιο επαναστατικό ή άρτιο, όμως κατάφερε να πείσει όλους τους φαν ότι είναι άξιος συνεχιστής κι αυτό δεν είναι μικρό επίτευγμα.
 





Το campaign του Modern Warfare 2 για όσους δεν γνωρίζουν, σας βάζει και πάλι στη θέση διαφόρων στρατιωτών/πρακτόρων/ηρώων, οι οποίοι αναλόγως αποστολής έρχονται να αντιμετωπίσουν μια απίστευτη τρομοκρατική πλεκτάνη, που μοιράζεται στοιχεία με τις νουβέλες του Tom Clancy, όμως τις φουσκώνει με μπόλικο… Michael Bay. Έτσι δημιουργείται ένα υπερθέαμα, το οποίο είναι δύσκολο να μην απολαύσει κάποιος action fan. Αποστολές, όπως αυτή στη χιονισμένη βάση ή το Gulag είναι ενδεχομένως από αυτές που καθιέρωσαν τη σειρά για την καθηλωτική της δράση.
 

Παράλληλα, βλέπουμε τον πρωταγωνιστή του πρώτου παιχνιδιού, Soap MacTavish, κυρίως πλέον σε συνεργατικό ρόλο (σε ελάχιστες αποστολές αναλαμβάνετε τον ρόλο του), αλλά και έναν Ghost, που χωρίς να κάνει τίποτα, πέραν του να φορά μια πολύ cool μάσκα, κατάφερε να γίνει είδωλο για τη σειρά και μάλιστα προσφέρεται ως μοντέλο και για το multiplayer του Modern Warfare του 2019, μαζί με ρούχα/εξοπλισμό, αν αγοράσετε το MW 2 Remaster.
 

Το Modern Warfare 2 πλέκει το εγκώμιο του Captain Price, ο οποίος γίνεται από απλός μέντορας, υπερ-ήρωας και προστάτης της ανθρωπότητας, χρησιμοποιώντας τις… δικές του μεθόδους βέβαια. Το δίδυμο Soap-Price ανεβαίνει στο πάνθεον των ηρώων δράσης και έχουμε ένα campaign που στο σύνολο δεν αφήνει τον παίκτη να πάρει ανάσα. Μπορεί να μη βγάζει κανένα νόημα το σενάριο (story) με όλες τις δολοπλοκίες και τις προδοσίες, αλλά το υποδειγματικό σκριπτ (ή screenplay) λειτουργεί σε βαθμό που δεν θα έπρεπε κανονικά και καταφέρνει να μας κρατά μόνιμα σε αγωνία.
 



Κάπου εκεί μέσα βέβαια κρύβονται και τα κόμπλεξ του 2009, όπως η αποστολή “No Russian”, η οποία είχε ενσωματωθεί καθαρά και μόνο για το shock value, για να προκαλέσει σοκ στους παίκτες δηλαδή. Παρότι δεν είναι το ίδιο αποδοτική σήμερα ή και ίσως να βγαίνει οριακά κάπως κακόγουστη, παραμένει μία από τις πιο αξιομνημόνευτες στιγμές στην ιστορία της σειράς και σίγουρα έχει να δώσει και στην ιστορία.
 

Οι 17 πίστες του campaign, που διαρκούν και πάλι γύρω στο 6ωρο, θα σας μεταφέρουν σε διάφορα μέρη του κόσμου με πολύ διαφορετικά περιβάλλοντα και ενδεχομένως level design μεγαλύτερου ενδιαφέροντος σε σχέση με το προηγούμενο παιχνίδι, αφού οι πίστες μεγάλωσαν, όπως αυξήθηκαν και οι ορδές των εχθρών. Η Veteran δυσκολία παραμένει ίσως η δυσκολότερη όλης της σειράς, χάρη στις «εκνευριστικά άπειρες» χειροβομβίδες και τα κύματα εχθρών, ενώ φυσικά υπάρχουν και τα collectibles να μαζέψετε. Για όσους ενδιαφέρονται, προστέθηκαν 13 νέα trophies/achievements, που δεν υπήρχαν (υποκαθιστούν αυτά για το multiplayer) και ακολουθούν το πνεύμα της υπόλοιπης λίστας. Στο μενού θα βρείτε και πάλι το Museum mode, που σας τοποθετεί σε ένα εικονικό μουσείο, στο οποίο μπορείτε να διαβάσετε πληροφορίες για το παιχνίδι και να απολαύσετε τα μοντέλα.




Φτάνουμε έτσι στο ουσιαστικότερο κομμάτι αυτού του remaster, που είναι οι τεχνικές βελτιώσεις, τις οποίες έχει αναλάβει αυτήν τη φορά η Beenox. Και έχουμε καλά και κακά νέα. Στα καλά νέα έχουμε το γεγονός ότι, όπως και το Modern Warfare Remastered, έτσι και το 2, επανέρχεται με σχεδόν ολικό remake, αφού πέρα από το βασικό framework και το level design του παιχνιδιού του 2009, βλέπουμε άπειρες αλλαγές και πολύ περισσότερες απ’ ό,τι βλέπουμε συνήθως σε άλλα remasters.
 

Επανασχεδιασμένα μοντέλα, ολοκαίνουργια textures υψηλής ανάλυσης, physical-based rendering υλικά, νέος φωτισμός, που προσδίδει ακόμα και ελαφρώς διαφορετική ατμόσφαιρα, αλλά ακόμα και διαφορετικά animations, με νέο motion capture στα cutscenes. Υπάρχουν φυσικά στοιχεία που προδίδουν την ηλικία του «σκελετού» πίσω από τα παραπάνω, αλλά συνολικά έχουμε να κάνουμε με ένα πολύ βελτιωμένο παιχνίδι σε σχέση με αυτό του 2009 και όχι μόνο μια απλή αύξηση στην ανάλυση. Η Activision φαίνεται να αφιερώνει χρόνο στα “remasters” της σε σημείο, που είναι ένα βήμα πριν τα remakes, παραμένοντας όμως πιστά στα original.
 

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία είναι η υποστήριξη HDR, κάτι που μας είχε μπερδέψει στο προηγούμενο remaster, αφού η υποστήριξη υψηλού δυναμικού εύρους ήρθε μόνο στα Xbox, αλλά όχι στα PlayStation. Αυτήν τη φορά, ενδεχομένως να ήταν και πιο σημαντικό χάρη στην ήδη διευρυμένη παλέτα του original υλικού και έτσι, έχουμε σε όλες τις πλατφόρμες υποστήριξη. Οι πίστες χαρακτηρίζονται από χρωματική ποικιλία, ενώ υπάρχουν στιγμές όπως η αυγή στην αποστολή με το Oil Rig, που πραγματικά πλέον ζωντανεύουν. Άλλο πολύ σημαντικό κομμάτι είναι φυσικά οι επιδόσεις, που δεν πέφτουν ποτέ κάτω από τα 60fps, το οποίο άλλωστε αποτελεί και σήμα κατατεθέν της σειράς. Η ανάλυση στο απλό το PS4 είναι στα 1080p, ενώ στο PS4 Pro είναι 1620p (ανάμεσα σε 2Κ και 4K) μέσω checkerboarding.
 





Δυστυχώς, δεν είναι όλα ρόδινα όμως. Η πρώτη αντίδρασή μας στο remaster του 2016 ήταν δέος, γιατί δεν είχαμε συνηθίσει να βλέπουμε να πέφτει τόση δουλειά σε remaster. Τέσσερα χρόνια μετά όμως και χρησιμοποιώντας την ίδια μηχανή, η κατάσταση είναι αρκετά διαφορετική. «Δυστυχώς» για την Activision μέσα στο 2019 είδαμε το ολικό ρετουσάρισμα της μηχανής τους με το Modern Warfare (2019). Μιας και έρχεται 4 χρόνια μετά το προηγούμενο, ενδεχομένως να θέλαμε να δούμε ακόμη μεγαλύτερες αλλαγές και ίσως, γιατί όχι, το νέο remaster να χρησιμοποιεί στοιχεία της νέας μηχανής. Συνεπώς, η διαφορά με το περσινό παιχνίδι είναι τεράστια. Ναι, δεν είναι δίκαιο, αλλά ούτε είναι δίκαιο να παίρνουμε 4 χρόνια μετά αντίστοιχο αποτέλεσμα με το προηγούμενο remaster. Τα περισσότερα animations δείχνουν την ηλικία τους, εντοπίζουμε shimmering, που είχαμε ξεχάσει πώς είναι τα τελευταία χρόνια και χρησιμοποιούνται τεχνικές AI παλαιότερης λογικής. Όλα αυτά μας κάνουν να αναρωτιόμαστε: γιατί άργησε τελικά τόσο να έρθει;
 

Το ρετουσάρισμα κλείνει δυστυχώς σε μια εξίσου παράφωνη νότα, που είναι ο ήχος. Τα ηχητικά εφέ του 2009 δεν στέκονται το ίδιο καλά σήμερα, όπως στέκονταν το 2016, που για να είμαστε ειλικρινείς, ούτε τότε στέκονταν ιδιαίτερα καλά, απλά σήμερα έχουμε ακούσει και ακόμα περισσότερο ποιοτικό υλικό, με το ίδιο το Modern Warfare του 2019 και πάλι να είναι αυτό που μας έδωσε τα φώτα του για το πώς πρέπει να ακούγεται ένα όπλο σε video game σήμερα. Τουλάχιστον έχουμε πολύ ποιοτικά voice overs, πάντα βασισμένα στην πολύ καλή δουλειά του original, αλλά νιώθουμε τυχεροί που είχαμε την ευκαιρία να ακούσουμε και πάλι το -μακράν- καλύτερο soundtrack της σειράς και ενδεχομένως την καλύτερη δουλειά του Lorne Balfe σε video game, αλλά και τη συμβολή του θρύλου, Hans Zimmer, στο main theme.



Συμπέρασμα
 

Το remaster του campaign του Call of Duty: Modern Warfare 2 άργησε ακριβώς 3 χρόνια. Παρότι, έχουμε ένα αποτέλεσμα που ακροβατεί ανάμεσα σε remaster και remake, διατηρεί ακριβώς τα ίδια τεχνικά standards με το remaster του 2016. Ναι μεν, καλά κρατιέται, αλλά πλέον έχει ανέβει ο πήχης. Σε αυτά συνυπολογίζουμε το εγκληματικό γεγονός της απουσίας τόσο του competitive multiplayer, όσο και του co-op και έχουμε ένα πακέτο που αυτόματα είναι λιγότερο δελεαστικό από τον προκάτοχό του.
 

Είτε θεωρείτε το αρχικό campaign κλασικό και καλύτερο του πρώτου Modern Warfare, είτε όχι, είναι γεγονός πως το Modern Warfare 2 είναι αυτό που εγκαθίδρυσε τα υψηλά στάνταρ στη single player διασκέδαση για τους fans του είδους και ένα από τα καλύτερα campaigns σε παιχνίδι Call of Duty, αν όχι το καλύτερο. Ε, τώρα το έχετε στην καλύτερη μορφή του. Απλά θα μπορούσε να είναι κάτι ακόμα παραπάνω.

 

Βαθμολογία: 7/10


Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από την εκδότρια εταιρεία για τις ανάγκες του review.

 

 

Τελευταία ενημέρωση: Δευτέρα, 6 Απριλίου 2020, 18:46