H "αγγλική άνοιξη" του ποδοσφαίρου

Πρώτη καταχώρηση: Πέμπτη, 9 Μαΐου 2019, 12:19
H "αγγλική άνοιξη" του ποδοσφαίρου

Του Μπάμπη Παπαφιλιππάκη

Γυρίζουμε τον χρόνο πίσω… Για την ακρίβεια 29 χρόνια πίσω. Το ημερολόγιο γράφει 3 Ιουλίου του 1990, με την Αγγλία να αντιμετωπίζει τη (Δυτική τότε) Γερμανία στα ημιτελικά του Μουντιάλ της Ιταλίας.

Οι Άγγλοι πιστεύουν ότι είναι πιο κοντά από ποτέ στην κατάκτηση του δεύτερου παγκοσμίου Κυπέλλου της ιστορίας τους.

Και δικαιολογημένα εδώ που τα λέμε, καθώς έχουν φτάσει στα ημιτελικά της διοργάνωσης. Η κανονική διάρκεια του ματς βρίσκει τις δύο ομάδες ισόπαλες 1-1 κι έτσι μετά την παράταση, όπου δεν άλλαξε κάτι, το ματς οδηγείται στα πέναλτι.

«… και στο τέλος προκρίνονται οι Άγγλοι»

Εκεί τα «τρία λιοντάρια» χάνουν την πρόκριση στον τελικό, με τον Γκάρι Λίνεκερ μία ημέρα αργότερα να εκστομίζει μία ατάκα που έμεινε στην ιστορία.

«Το ποδόσφαιρο είναι ένα απλό άθλημα. 22 ποδοσφαιριστές κλοτσούν μια μπάλα για 120 λεπτά και στο τέλος πάντα κερδίζουν οι Γερμανοί» είχε πει τότε ο παλαίμαχος διεθνής άσος.

Πάντως, ύστερα από όσα ζήσαμε το προηγούμενο διήμερο στους ημιτελικούς του Τσάμπιονς Λιγκ με… θύτες δύο αγγλικές ομάδες, θα μπορούσε κάλλιστα ο άλλοτε άσος των Έβερτον, Μπαρτσελόνα και Τότεναμ να αλλάξει το νόημα εκείνης της φράσης του.

Θα μπορούσε κάλλιστα να πει ότι: «Το ποδόσφαιρο είναι ένα απλό άθλημα. 22 ποδοσφαιριστές κλοτσούν μια μπάλα για 120 λεπτά και στο τέλος πάντα προκρίνονται οι Άγγλοι».

Άλλωστε, ο τρόπος με τον οποίο προκρίθηκαν τόσο η Λίβερπουλ όσο και η Τότεναμ ήταν επικός και πέρασε στην ιστορία το πώς προέκυψε ο αγγλικός εμφύλιος που θα διεξαχθεί την 1η του Ιούνη στο γήπεδο-«στολίδι» της Ατλέτικο Μαδρίτης, το «Wanda Metropolitano».

Τα χρήματα δεν φέρνουν πάντα την ευτυχία

Σίγουρα μιλάμε για «αγγλική άνοιξη» του ποδοσφαίρου, ωστόσο ενδιαφέρον έχει να δούμε πώς οι δύο ομάδες της Πρέμιερ Λιγκ κατάφεραν να φτάσουν μια ανάσα από το τρόπαιο.

Γιατί τίποτα δεν γίνεται τυχαία στη ζωή, άρα ούτε και στο ποδόσφαιρο. Σίγουρα τα χρήματα σε όλα τα σπορ, όπως και στον «βασιλιά» τους, παίζουν σημαντικό ρόλο για να κατακτηθούν τίτλοι και να έρθουν μεγάλες επιτυχίες, ωστόσο αυτά δεν φέρνουν πάντα την ευτυχία.

Χρειάζεται πλάνο και πίστη σ' αυτό, μεθοδικότητα, μεγάλη έμφαση στις ακαδημίες και πολλά άλλα.

Στοιχεία που διαθέτουν και με το παραπάνω οι δύο φιναλίστ του εφετινού Τσάμπιονς Λιγκ, οι οποίες έφτασαν μια ανάσα από την κατάκτηση της «κούπας με τα μεγάλα αφτιά», μολονότι υπήρχαν ομάδες με σαφώς μεγαλύτερα μπάτζετ, οι οποίες τέθηκαν εκτός διεκδίκησης του βαρύτιμου τροπαίου, με τελευταία την Μπαρτσελόνα.

Η Τότεναμ ήταν η μοναδική ομάδα στην ιστορία της Premier League που έμεινε χωρίς ούτε μία μεταγραφή για περισσότερο από έναν χρόνο, προκειμένου τα χρήματα που θα ξοδεύονταν γι' αυτές να καταλήξουν στο νέο της σπίτι, στο οποίο έγιναν πρόσφατα τα αποκαλυπτήρια.

Τότε πολλοί ήταν αυτοί που απόρησαν με αυτήν την κίνηση των «σπιρουνιών». Ενδεχομένως και μερίδα των οπαδών της.

Ωστόσο, λίγους μήνες αργότερα τα αποτελέσματα δικαιώνουν τους «πετεινούς», που απέδειξαν ότι όταν ένας σύλλογος έχει ομαδικό πνεύμα και είναι μία «γροθιά», τότε μπορεί να τα καταφέρει όλα.

Κόντρα στα προγνωστικά, όπως το έκανε και η εφετινή Τότεναμ, η οποία έγραψε το βράδυ της Τετάρτης ιστορία, παίρνοντας για πρώτη φορά το εισιτήριο για τον τελικό της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης.

Στην αντίπερα όχθη, η Λίβερπουλ, στην οποία σαφώς το χρήμα ρέει περισσότερο, αξιοποίησε καταλλήλως μεταξύ άλλων τα χρήματα που απέσπασε από τη μεταγραφή του Κουτίνιο στην Μπαρτσελόνα, απέκτησε έπειτα από χρόνια κανονικό τερματοφύλακα (Άλισον), έκανε ρεκόρ μεταγραφής αμυντικού με την απόκτηση του Φαν Ντάικ και ιδού τα αποτελέσματα.

Παράλληλα με τα χρήματα που δαπανήθηκαν για μεταγραφές στο «Άνφιλντ» πλέον στην ομάδα του μεγάλου λιμανιού υπάρχει μεθοδικότητα και πλάνο. Έτσι η ομάδα του Μέρσεϊσαϊντ έχει αποφύγει λανθασμένες επιλογές που τη χαρακτήριζαν στο παρελθόν.

Έκαναν σωστές επιλογές για τον πάγκο τους

Τόσο οι «ρεντς» όσο και οι «σπερς» βρήκαν δύο εξαιρετικά ικανούς και ταλαντούχους προπονητές, τον Γιούργκεν Κλοπ και τον Μαουρίσιο Ποκετίνο.

Ο πρώτος, έχοντας δείξει τα προπονητικά του διαπιστευτήρια στην Ντόρτμουντ, έπιασε… λιμάνι πριν από περίπου τριάμισι χρόνια με στόχο να επαναφέρει τη Λίβερπουλ στην κορυφή του αγγλικού ποδοσφαίρου, όντας το απόλυτο αφεντικό στα αποδυτήρια.

Και μπορεί πιθανότατα να μην το καταφέρει ούτε εφέτος, αφού, παρά την εκπληκτική της πορεία, η Λίβερπουλ εξακολουθεί να βλέπει την πλάτη της Σίτι, μία στροφή πριν από το τέλος του αγγλικού μαραθωνίου, ωστόσο είναι πολύ κοντά στο να οδηγήσει τον σύλλογο του Μέρσεϊσαϊντ στην πιο υψηλή κορυφή του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου για πρώτη φορά ύστερα από 14 χρόνια.

Στον αντίποδα, ο Ποκετίνο ανέλαβε τους Λονδρέζους πριν από πέντε χρόνια, έπειτα από ένα έτος στη Σαουθάμπτον, μέσω της οποίας συστήθηκε στο αγγλικό κοινό.

Στόχος του να φτιάξει μία ομάδα που θα παίζει ελκυστικό ποδόσφαιρο. Στον σύλλογο αποκτήθηκαν παίκτες εξαιρετικά ταλαντούχοι σε μικρή ηλικία, αυτοί ενηλικιώθηκαν ποδοσφαιρικά και σιγά σιγά οι «σπερς», παρά το γεγονός ότι πουλούσαν αστέρια τους, άρχισαν να δυναμώνουν χρόνο με τον χρόνο.

Έτσι, από εκεί που η Τότεναμ ήταν μεταξύ των ομάδων που κέρδιζαν το εισιτήριο για το Europa League, εδραιώθηκε στην πρώτη τετράδα της Πρέμιερ Λιγκ, συμμετείχε στο Τσάμπιονς Λιγκ, με την ιστορία έκτοτε να είναι γνωστή σε όλους.

Είναι ομάδες των προπονητών τους

Σημαντικό ρόλο στην επιτυχία τόσο των «ρεντς» όσο και των Λονδρέζων έχει το γεγονός ότι είναι ομάδες των προπονητών τους.

Οι παίκτες σέβονται τον Κλοπ και τον Ποκετίνο, και παίζουν και για αυτούς. Αυτό, άλλωστε, αποδείχθηκε περίτρανα (και) στους αγώνες ρεβάνς που έδωσαν οι δύο ομάδες για την ημιτελική φάση του Τσάμπιονς Λιγκ.

Τόσο η Λίβερπουλ όσο και η Τότεναμ αγωνίστηκαν με πολλές και σημαντικές απουσίες. Ωστόσο, οι παίκτες που κλήθηκαν να καλύψουν τα κενά τους κυριολεκτικά «μάτωσαν» στο γήπεδο. Κατάπιναν αμέτρητα χιλιόμετρα, μάρκαραν, έκαναν τάκλιν.

Αγωνίζονταν σαν να είναι το τελευταίο παιχνίδι της καριέρας τους, γιατί τόσο ο Γερμανός τεχνικός όσο και ο Αργεντινός δεν σταμάτησαν λεπτό να πιστεύουν στις δυνατότητές τους.

Δεν έπαψαν να έχουν την πεποίθηση ότι οι ομάδες τους μπορούν να τα καταφέρουν, παρά το γεγονός ότι οι πιθανότητες δεν ήταν με το μέρος τους, μετά την ήττα με 3-0 για τη Λίβερπουλ στο «Καμπ Νου» και την ήττα με 1-0 της Τότεναμ στο Λονδίνο από τον Άγιαξ, ο οποίος μάλιστα προηγήθηκε με δύο γκολ στον επαναληπτικό και έδειχνε να περιμένει το σφύριγμα της λήξης για να πάρει το εισιτήριο για τον τελικό.

Επιγραμματικά αυτά τα στοιχεία οδήγησαν τους δύο συλλόγους της Premier League στο να κάνουν τα αδύνατα να μοιάζουν δυνατά στους αγώνες τους το προηγούμενο διήμερο, χαρίζοντας στο φίλαθλο κοινό μοναδικές στιγμές και συγκινήσεις.

Αγγλικός εμφύλιος και στον τελικό του Europa League;

Πάντως η άνθηση του αγγλικού ποδοσφαίρου είναι αρκετά πιθανό να επιβεβαιωθεί και στη δεύτερη τη τάξει διασυλλογική διοργάνωση της Ευρώπης.

Ο λόγος για το Europa League, όπου και εκεί ενδέχεται να δούμε δύο αγγλικές ομάδες στον τελικό του και μάλιστα αμφότερες από το Λονδίνο.

Η Άρσεναλ, έχοντας επικρατήσει με 3-1 της Βαλένθια στο «Emirates», θα προσπαθήσει απόψε στο «Μεστάγια» απέναντι στη Βαλένθια να υπερασπιστεί το υπέρ της σκορ και να πάρει το εισιτήριο για τον μεγάλο τελικό.

Εκεί είναι πιθανό να συναντήσει την Τσέλσι, η οποία απέσπασε ισοπαλία 1-1 από την Άιντραχτ Φρανκφούρτης και ως εκ τούτου έχει την ευκαιρία απόψε στο «Στάμφορντ Μπριζ» να εκμεταλλευτεί την έδρα της και να πάρει την πρόκριση.

Αν επιβεβαιώσουν το προβάδισμά τους οι «κανονιέρηδες» και οι «μπλε», θα έχουμε δύο αγγλικούς εμφυλίους σε τελικούς (Τσάμπιονς Λιγκ και Europa League) των δύο συλλογικών διοργανώσεων της UEFA, με πρωταγωνίστριες τρεις ομάδες από την πρωτεύουσα.

Σενάριο βγαλμένο από τα πιο τρελά όνειρα των Βρετανών φιλάθλων.

Video από τις επικές προκρίσεις της Λίβερπουλ και της Τότεναμ:

 

 

Τελευταία ενημέρωση: Πέμπτη, 9 Μαΐου 2019, 13:18