Die Welt: Επιχειρήματα κατά των πολεμικών επανορθώσεων

Die Welt: Επιχειρήματα κατά των πολεμικών επανορθώσεων

«Η κατάρα των αποζημιώσεων» επιγράφεται εκτενές άρθρο στην εφημερίδα του Βερολίνου «Die Welt», το οποίο ξεκινά με τη διαπίστωση ότι «η Ελλάδα, η Πολωνία και τώρα και οι χώρες της Βαλτικής απαιτούν τεράστιες αποζημιώσεις από τη Γερμανία. Οι συνέπειες θα ήταν δραματικές».

Ο αρθρογράφος ξεκαθαρίζει εξαρχής ότι είναι αντίθετος με την πληρωμή των επανορθώσεων. Η αιτιολόγησή του: «Όποιος προκαλεί μία ζημία πρέπει να καταβάλει αποζημίωση. Αυτό ισχύει σε κάθε κράτος δικαίου και κατά βάση είναι λογικό. Υπάρχουν όμως και κάποιοι περιορισμοί, διότι μία τυφλή προσήλωση σε αρχές μπορεί να οδηγήσει σε παραπλάνηση. Όταν μία επανόρθωση προκαλεί σημαντικά μεγαλύτερη ζημία από εκείνη που μπορεί να αποκαταστήσει, τότε είναι πιο συνετό να αναζητήσουμε άλλες δυνατότητες για να αντισταθμιστεί. Αυτό ακριβώς συμβαίνει με τις περιβόητες αξιώσεις περί αποζημιώσεων που διατυπώνονται απέναντι στη Γερμανία τα τελευταία χρόνια».

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, «τελευταία γίνονται παρόμοιες σκέψεις και στις χώρες της Βαλτικής κι αν η Γερμανία υποχωρήσει εδώ, τότε πολύ σύντομα θα ακολουθήσουν και οι υπόλοιπες χώρες που είχαν καταληφθεί από τη Βέρμαχτ στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο». Ο αρθρογράφος υποστηρίζει ότι «καλώς έκανε η δυτική πολιτική και απέφευγε επί δεκαετίες το ζήτημα της καταβολής επανορθώσεων σε κράτη (σε αντίθεση με τις αξιώσεις μεμονωμένων ατόμων). Γιατί παρόμοιες αξιώσεις δεν θα επέλυαν προβλήματα, αλλά θα δημιουργούσαν καινούργια. Αυτό οφείλεται κυρίως στoν διπλό χαρακτήρα των αποζημιώσεων: το ζητούμενο είναι από τη μία πλευρά η αποκατάσταση συγκεκριμένης ζημίας επί των περιουσιακών στοιχείων αλλά από την άλλη πλευρά και η ταπείνωση του αντιπάλου. Όταν το 1871 ο Ότο φον Μπίσμαρκ όριζε τις αποζημιώσεις που όφειλε να καταβάλει η ηττημένη Γαλλία στο νέο Γερμανικό Ράιχ, στην πραγματικότητα δεν συνέτρεχε λόγος αποζημίωσης, δεδομένου ότι σχεδόν ολόκληρη η εκστρατεία είχε λάβει χώρα στη γαλλική επικράτεια. Παρά ταύτα, ο αυτοκράτορας του Ράιχ καθόρισε ποσό παρεμφερές με εκείνο που είχε επιβάλει ο Ναπολέων στην Πρωσία το 1807: 120% του ετήσιου κρατικού προϋπολογισμού. Έτσι προέκυψε το ποσό των πέντε δισεκατομμυρίων χρυσών φράγκων, το οποίο αναγκάστηκε να πληρώνει η Γαλλία μέχρι το 1874. Και αυτό παρότι ο Μπίσμαρκ γνώριζε την καταστρεπτική επίδραση των αποζημιώσεων. Γι' αυτό, συναινώντας στην Ειρήνη της Πράγας με την Αυστρία, δεν είχε απαιτήσει παρά μία συμβολική αποζημίωση».

Mε πληροφορίες από DW

Τελευταία ενημέρωση: Τετάρτη, 22 Μαΐου 2019, 08:17