Σε ουδένα ανήκει το μονοπώλιο στην αλήθεια

Κώστας Μπετινάκης
Σε ουδένα ανήκει  το μονοπώλιο στην αλήθεια

Οι ελευθερίες μας σήμερα, απειλούνται όσο ποτέ πριν, και περισσότερο η ελευθερία του λόγου.

Οι τεχνολογικοί γίγαντες συνωμοτούν με τις κυβερνήσεις και αποδέχονται τη χρηματοδότηση από χώρες όπως η Σαουδική Αραβία και η Κίνα, δύο χώρες που απεχθάνονται την ελευθερία του λόγου. Ανησυχώ τόσο για τη σκόπιμη αποσιώπηση κάποιων φωνών που ακούστηκαν (ή μάλλον που δεν ακούστηκαν) αν και ουδέν μεταδόθηκε) για την διοργάνωση διάσκεψης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και κάλεσμα να μιλήσουν για την «DeplorableTruth» (αξιόπιστη αλήθεια). Από τους ομιλητές ήταν ο Καναδός φιλόσοφος Stefan Molyneaux, του οποίου ο γνωστικός πλούτος συμπλήρωσε  τους περισσότερους συνομιλητές και θεωρείται από τα καλύτερα μυαλά στον δυτικό κόσμο.Μίλησε για το πόσο η θεωρούμενη μεγάλη τεχνολογία μεταμφιέζεται ως έντιμος μεσίτης πραγματικών αξιόπιστων  και όχι πλαστών ειδήσεων.  

 Μπορούμε όμως να τους εμπιστευόμαστε ότι δεν χειραγωγούνε τους αλγορίθμους, έτσι ώστε όταν ψάχνουμε για συγκεκριμένα αντικείμενα, να παίρνουμε την σωστή απάντηση και όχι την καλύτερα αμειβόμενη για την προώθηση υλικού, το οποίο αναπαράγει τεχνητά το περιεχόμενο κάποιων συμφερόντων;

Ο Zuckerberg θέλει να προωθήσει «αξιόπιστα νέα», αλλά γι΄αυτό με ποιον συνεργάζεται; Τη ‘Νιου Γιορκ Ταιμς’ που είχε υποστηρίξει για παράδειγμα, το λιβυκό πραξικόπημα της Κλίντον που οδήγησε στην κρίση της μαζικής μετανάστευσης στην Ευρώπη.

Αυτή είναι η αξιόπιστη δημοσιογραφία; Ή είναι οπτικοποιημένη σοφιστεία;


Κάτω από την πίεση των κυβερνήσεων, τους υποστηρίζουν πως παρακολουθούν τις  ακραίες και προσβλητικές online περιεχόμενου αναρτήσεις. Ωστόσο, οι συνήθεις συντονιστές κυβενρο-τεχνολογίας μπορούν να χειραγωγήσουν εκλογές.Ο Trump, το Brexit, ο Salvini και η άνοδος του λαϊκισμού δεν έπρεπε να συμβούν.Αλλά ποιος μπορεί να το σταματήσει αυτό;

Τα Κοινωνικά Δίκτυα ευνοούν τη μοναξιά και την απογοήτευση

Μελέτη του Πανεπιστημίου της Πενσυλβένια έχει αποδείξει ότι η μείωση της χρήσης των Μέσων Δικτύωσης σε 10 λεπτά την ημέρα (όσο αυτό είναι ακόμη δυνατό) μπορεί να βοηθήσει στη μείωση της κατάθλιψης και της μοναξιάς.

Στην μελέτη αυτή υποδηλώνεται ότι η παρατεταμένη έκθεση στα Κοινωνικά Μέσα Δικτύωσης μπορεί να είναι η αιτία - η οποία για ορισμένους δεν προκαλεί έκπληξη-παρόλο που θέλουν να δείξουν να συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο από εκείνο που τα κοινωνικά δίκτυα προκαλούν.

Οι νεότερες γενιές, δεν έχουν πλέον πρόσβαση στην έννοια της αντικειμενικής αλήθειας.

Για αυτούς η "αλήθεια" είναι απλώς κάποια προκατάληψη που αντικατοπτρίζει τη φυλή, το φύλο, την ανατροφή ή την προδιάθεση.

Το συναίσθημα συντρίβει το γεγονός.

Η ψηφιακή εποχή συνέπεσε με τη μείωση της ευτυχίας και της ευημερίας. Μελέτη μετά από έρευνα δείχνει ότι αυτό είναι αλήθεια, αλλά αποτελεί τελευταίο σημάδι ότι όλοι μπορούμε να επωφεληθούμε από την ψηφιακή απεξάρτηση σύμφωνα με την έκθεση «World Happiness».

Αυτό θα μπορούσε να οφείλεται σε ό,τι οι ερευνητές ονόμαζαν «επιδημία εθισμού» - ύστερα από κατάχρηση ναρκωτικών και αλκοόλ, ακόμη και τυχερά παιχνίδια – τώρα έρχεται η σειρά της εμμονής με τα ψηφιακά Μέσα. Κάτι που δεν είναι μόνον αμερικανικό φαινόμενο μόνο. Σηκώστε το χέρι όσοι δεν είστε εξαρτημένοι από το  Twitter. Όπως ο πρόεδρος Τραμπ για παράδειγμα.

Αυτές τις μέρες, το μεγαλύτερο μέρος της κριτικής που πυρπολούν το Facebook και το Twitter έχει να κάνει με τις πολλές αποτυχίες που σχετίζονται με την προστασία της ιδιωτικής ζωής ή με τις πολιτικές προκαταλήψεις και την προσπάθεια επιβολής. Κάτι που οι θεοί των κοινωνικών μέσων ενημέρωσης της Silicon Valley έχουν απλώσει το μακρύ τους χέρι στον έλεγχο: Πώς ξοδεύουμε τον χρόνο μας σ’ αυτές τις πλατφόρμες και πώς πραγματικά μας κάνει να νιώθουμε;

Φαίνεται ότι κάθε δεύτερη μέρα ακούμε και νέα μελέτη που συνδέει τα κοινωνικά μέσα και τη δυστυχία. Όταν  εξετάζονται τα στατιστικά στοιχεία, είναι αρκετά συγκλονιστικά.

Το 2018, το 45% των εφήβων των Η.Π.Α. δήλωσαν ότι ήταν σε απευθείας σύνδεση "σχεδόν συνεχώς".

Δεν χρειάζεται να μαντέψουμε ότι μπορούμε να πούμε το ίδιο και για τους περισσότερους ενήλικες.

Ποια «αλήθεια»;

Τι ‘σαχλαμάρες’ μας έχουν ταΐσει τα αποκαλούμενα «διεθνή» Μέσα (παραπληροφόρησης) δεν έχουν τελειωμό: Εάν κάποιος επέκρινε τους πολέμους, δεν υποστήριζε τα στρατεύματα και ευθυγραμμιζόταν με τον εχθρό: «Είστε μαζί μας ή εναντίον μας;».

Όταν ο Πρόεδρος Τραμπ συναντήθηκε με τον Πρόεδρο Πούτιν, ο διευθυντής της CIA Τζον Μπρέναν τον είχε κατηγορήσει ως ο  Τραμπ της προδοσίας».

Όταν η υποψήφια για το χρίσμα του Δημοκρατικού Κόμματος Tulsi Gabbard συναντήθηκε με τον Assad της Συρίας, κατηγορήθηκε ότι «υποστήριξε τη δικτατορία» και τόσα άλλα.

 Όσοι αποτολμούν να εκφράσουν τον σκεπτικισμό τους για δημοσιεύματα που επιμένουν σε «λανθασμένη  σημαία»,  «χωρίς πλήρη υποστήριξη, είναι εύκολο να θεωρηθούν ως "θεωρητικοί συνωμοσίας".

Πρέπει να πάρουμε πίσω τον έλεγχο της αφήγησης για να στρέψουμε το εκκρεμές, να βάλουμε  τους ψηφοφόρους να σκεφτούν τι θα ρίξουν  στις κάλπες, να τους επιτραπεί να παρακολουθούν φιλοσοφικές συζητήσεεις  –κάτι που λείπει εντελώς από τα Μέσα Κουνωνικής Δικτύωσης-  αποκαλώντας  όσους το επιχειρούν ‘φασίστες’  και αμφισβητώντας κάθε θεωρούμενο «αριστερόστροφο» status quo.
 Αντί να αφήνουν τους ανθρώπους να συζητούν γιατί οι υψηλοί φόροι είναι κακοί, η μαζική μετανάστευση είναι κακή, η παγκοσμιοποίηση είναι κακή, να αμφισβητούν την υπερ-βιομηχανοποίηση που επηρεάζει δυσμενώς τις κλιματικές αλλαγές, την σκληρή και ζημιογόνο αρένα της πολιτικής ταυτότητας, οι σύγχρονοι νέο- φασίστες δυσφημίζουν όσα άτομα προσπαθούν να ξεφύγουν από την επιβαλλόμενη πλύση εγκεφάλου.

Σ’ αυτόν τον κόσμο, η ειλικρινής συνηθισμένη γλώσσα είναι επικίνδυνη, καθώς πολλοί δεν παρακολουθούν την έννοια της ανάλυσης, αλλά ψάχνουν για ενδείξεις ρατσισμού και σεξισμού.

Η έκθεση των κυβερνητικών παραπλανήσεων παίρνει  επώνυμο "αντι-αμερικανισμού" με αποτέλεσμα οι άνθρωποι να προσκολλώνται πιο σφικτά στο ψέμα που τους μεταδίδουν παρ΄όλο που τους εξαπατά.

Φανταστείτε εάν κλείσουμε εντελώς και να μην υπάρχει πλέον το YouTube, τα κοινωνικά Μέσα Ενημέρωσης, τα μηνύματα MSM σχετικά με τις δραστηριότητές μας - καλές ή κακές. Θα γινόμασταν άραγε πλέον ευτυχισμένοι –όπως οι παλιότεροι;

Ή μήπως απαιτείται να μην πέρνουμε τόσο πολύ στα σοβαρά όλ΄αυτά; Επειδή είναι μονοδιάστατο: Ουδείς  έχει μονοπώλιο στην αλήθεια.

Τελευταία ενημέρωση: Σάββατο, 23 Μαρτίου 2019, 11:38