ΕΞΟΔΟΣ ΣΤΙΣ ΑΓΟΡΕΣ: Ζόμπι-Πολιτικοί και Ζόμπι-Γελωτοποιοί

Πρώτη καταχώρηση: Τετάρτη, 6 Μαρτίου 2019, 14:37
Κλεάνθης Γρίβας
ΕΞΟΔΟΣ ΣΤΙΣ ΑΓΟΡΕΣ: Ζόμπι-Πολιτικοί και Ζόμπι-Γελωτοποιοί

Κλεάνθης Γρίβας

6/3/2019

Μετά την τραγική εμφυλιακή περίοδο,η ανθρωπογεωγραφία αυτού του τόπου πέρασε επιγραμματικά, εν σειρά, από το «Παράγκα η Ελλάς»(Μποστ). το «Καφενείον η Ελλάς», το «Ψυχιατρείον η Ελλάς»(Κ. Καραμανλής», στο «Μπορντέλον η Ελλάς» της δικομματικής κλεπτοκρατίας (1980-2008), στο τραγικό «Η Ζωή εν τάφω, η Ελλάς»(2009-2019), στο σημερινό διασκεδαστικό «Ζόμπι η Ελλάς».

Είναι ωσάν ο ύψιστος, εν ώρα ευθυμίας και θέλοντας ελαφρύνει κάπως το βάρος της τραγωδίας που βίωσε αυτός ο τόπος κατά την τελευταία δεκαετία, επέτρεψε σε αρκετούς από τους πρωταγωνιστές της δικομματικής κλεπτοκρατίας να νεκραναστηθούν και να κυκλοφορούν ανάμεσά μας όχι μόνο ως αμνήμονα ζόμπι-πολιτικοί αλλά και ως αμνήμονα ζόμπι-γελωτοποιοί.

Στο πλαίσιο αυτής της ιλαροτραγωδίας, ενδιαφέρον παρουσιάζει η κριτική που αποτολμούν οι εσχάτως νεκραναστηθέντες στην επιτυχία που είχε η «έξοδος της Ελλάδας στις αγορές» (που επιχειρήθηκε από την παρούσα κυβέρνηση) ύστερα από μια δεκαετία «πολιορκίας»,για την οποία δεν ευθύνονταν οι «αγορές» (αυτές έκαναν και κάνουν τη δουλειά τους πάντοτε και αναμφιβόλως προς όφελός τους) αλλά η εγχώρια δικομματική κλεπτοκρατία (που κι αυτή έκανε τη δουλειά της,πάντοτε και αναμφιβόλως προς όφελός της).

Μετά την επιτυχή «έξοδο της Ελλάδας στις αγορές». Επιτυχή σε σύγκριση με την πραγματική κατάσταση της ελληνικής οικονομίας κατά την περίοδο της δικομματικής κλεπτοκρατίας της ζητιανιάς, της σπατάλης και της συνταγματικά θωρακισμένης διαφθοράς – που δανείζονταν ασυστόλως με επιτόκια που κυμαίνονταν μεταξύ 5% έως 10%- και όχι σε σύγκριση με την γερμανική οικονομία της «ατμομηχανής της Ευρώπης).

Οι «επιτυχίες»ή «αποτυχία», οι αριθμοί είναι αμείλικτοι:

(τα στοιχεία που αναφέρονται πιο κάτω προέρχονται από το κατατοπιστικό κείμενο του Μιχάλη Παπανίδη, με τίτλο «Η Ελλάδα επιστρέφει στην κανονικότητα» (zougla.gr, 5 Μαρτίου 2019).

https://www.zougla.gr/money/agores/article/epistrefi-i-elada-stin-kanonikotita

•Επί Κώστα Σημίτη, την περίοδο 2002-2004, «η Ελλάδα δανείζονταν με επιτόκια της τάξης του 4,5%»,(συνδυάζοντας την «επιτυχία»και πλουτισμό ορισμένων, μέσω της επικείμενης πτώχευσης όλων μας, διά των σκανδάλων του Χρηματιστηρίου, των Εξοπλιστικών, των Ολυμπιακών, και άλλων  τινών, στη «χρυσή εποχή» της διαφθοράς και της εξαχρείωσης του… «προσεχώς, Βουλγάρες»). !!!

• Επί Κωστάκη Καραμανλή,«η Ελλάδα δανειζόταν με επιτόκια που πάνω από 5%:  έφθασαν στο 5,87% από το 2008 έως και το 2009 (Υπουργός Οικονομικών Γιάννης Παπαθανασίου).Τότε που ο πρωθυπουργός διαβεβαίωνε τους πολίτες ότι η κρίση της Leehman Brothers του 2008 και η κατάρρευση του συστήματος στις ΗΠΑ «δεν θα άγγιζε την ελληνική Οικονομία». («επιτυχία»)

• Επί Γεωργάκη Παπανδρέου «η Ελλάδα δανείστηκε από τον Νοέμβριο του 2009 έως τον Δεκέμβριο του 2010 με επιτόκια 5,49% ,7,83%, 7,97%.

(«επιτυχία» και «Κύριοι, επτωχεύσαμεν»)

• Και το σημερινό δεκαετές ομόλογο με επιτόκιο 3,9% αποτελεί «αποτυχία». Πώς;

Μα, με τη σύγκριση της ελληνικής οικονομίας με την… γερμανική, πράγμα που αποδεικνύει απλώς ότι η αδίστακτη διατροφή της λογικής βρίσκεται πάντοτε στον πυρήνα της σκέψης και της ψυχοπαθολογίας των επαγγελματιών πολιτικών, οι οποίοι είναι απολύτως αποτελεσματικοί όταν πρόκειται να υπερασπιστούν τα συντεχνιακά τους συμφερόντα.

Φανταστείτε πόσο γελοίος θα φάνταζε ένας γιατρός που προσπαθεί να διαγνώσει την τωρινή κατάσταση ενός βαριά ασθενούς με την τωρινή κατάσταση ενός υγιούς, και όχι με τη σύγκριση των φάσεων της εξέλιξης της ασθένειάς του παίρνοντας το ιστορικό του.

Αυτή η, αενάως επαναλαμβανόμενη εκδήλωση της ψυχοπαθολογίας των επαγγελματιών πολιτικών,διαμορφώνει μια κατάσταση που θα ήταν ιδιαζόντως διασκεδαστική εάν δεν ήταν τραγική. Γιατί, απλούστατα, με την ανοχή των νεκραναστηθέντων ζόμπι ανάμεσά μας, επιβεβαιώνουμε για πολλοστή φορά ότι «το μόνο που μας διδάσκει η ιστορία είναι ότι δεν διδασκόμαστε τίποτα απ’ αυτή», πράγμα που σε συνδυασμό με το εθνικό σπορ της συλλογικής αμνησίας μας και την αρρωστημένη εμμονή στην βαυκαλιστική αυταπάτη ότι «είμαστε «ο λαός που έδωσε τα φώτα του στην ανθρωπότητα»(διατηρώντας για τον εαυτό μας το «προνόμιο» να ζούμε σε διαρκές σκότος), μας καθιστά ωσάν από πάντοτε έτοιμους να ξαναβιώσουμε όσα -κατ’ επανάληψη και διαχρονικά- μας καταστρέφουν.

Σ’ αντίθεση με τα υποστηριζόμενα από τους πολιτειολόγους, προσωπικά θεωρώ ότι δεν υπάρχουν «αποτυχημένα κράτη».Υπάρχουν μόνο αποτυχημένοι λαοί.

Και σ’ αυτούς τους αποτυχημένους λαούς ανήκαμε πάντοτε, όσο κι αν στο επίκεντρο του συλλογικού μας παραληρήματός βρίσκεται η προφανής αυταπάτη ότι μπορεί να έχουμε κάποια σχέση (αν είναι δυνατόν) με έναν λαό που δημιούργησε κατά την «παιδική ηλικία της ανθρωπότητας»ιστορία, φιλοσοφία, πολιτική, δημοκρατία, ηθική αισθητική.

Κλεάνθης Γρίβας

Υ.Γ. Προς επίρρωση των ανωτέρω, επισυνάπτω ένα κείμενό μου από τις 15/06/2011,που αφορά στον κ. Φιλ. Σαχινίδη,ο οποίος ξαφνικά εμφανίστηκε ως διαπρύσιος κατήγορος της προχθεσινής εξόδου της Ελλάδας στις αγορές, λησμονώντας πολύ βολικά ότι ως υφυπουργός οικονομικών χάριζε απλόχερα δεκάδες δισεκατομμύρια σε χρεωκοπημένες τράπεζες, στερώντας τη δυνατότητα επιβίωσης σε εκατοντάδες χιλιάδες συνταξιούχους και ανέργους. Το ασχημονείν υπήρξε πάντοτε μόνιμο γνώρισμα της συνομοταξίας των επαγγελματιών πολιτικών.

Διαβάστε το άρθρο εδώ.

Τελευταία ενημέρωση: Τετάρτη, 6 Μαρτίου 2019, 15:16